روستای انگاس در ارتفاعی نزدیک به ۱۹۰۰ متر از سطح دریا و در دل کوههای البرز واقع شده است. این روستا با چشماندازهایی سرشار از سرسبزی، کوههای بلند و دشتهای وسیع، تصویری تماشایی از طبیعت بکر شمال ایران ارائه میدهد. قلههایی چون شاهکوه، کنگلو، دشتان و گتهچال همچون حصاری طبیعی گرداگرد آن را فرا گرفتهاند و سبب شدهاند انگاس به یکی از خوشآبوهواترین ییلاقهای مازندران تبدیل شود.
جمعیت روستا محدود اما در فصلهای گرم سال با حضور مهاجران فصلی و گردشگران افزایش مییابد. مردم انگاس با حفظ سنتهای بومی، بیشتر به دامداری، باغداری و کشاورزی مشغول هستند و گویش آنها طبری کجوری است. سبک زندگی در این روستا همچنان ساده و آرام است؛ چیزی که جذابیت خاصی برای بازدیدکنندگان دارد.
انگاس همچنین به خاطر چشمهها و آبشارهایش شهرت فراوان دارد. آبشارهایی چون «جناب» و «پنجاهچم» در میان جنگلها و صخرهها جاری هستند و منظرهای شگفتانگیز برای طبیعتدوستان فراهم میآورند. چشمههای خنک و زلالی چون «موزیا» و «بزچشمه» نیز در اطراف روستا جریان دارند و جان تازهای به زمینهای حاصلخیز آن میبخشند.
وجه تسمیهی «انگاس» ریشهای قدیمی دارد و به معنای «محل با هوای خوش» دانسته میشود. این نام بهخوبی بیانگر فضای خنک و پاکیزهی روستاست؛ جایی که در تابستان دمای آن به مراتب پایینتر از شهرهای اطراف است و محیطی دلپذیر برای گذران روزهای گرم فراهم میکند.
انگاس با ترکیبی از طبیعت سرشار، تاریخ محلی و فرهنگ اصیل، یکی از مقاصد جذاب گردشگری در مازندران به شمار میآید؛ جایی که هر قدم در آن تلفیقی از آرامش، سرزندگی و اصالت روستایی است.